ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ




Αναρωτιέμαι, άραγε, εκτός από τη Συμμορία των Ψυχοπαθών Γιγαντοκεφαλαιούχων που κάνουν τους λαούς να φτύνουν αίμα κυριολεκτικά, προκειμένου να αυτοκρατορεύσουν στον πλανήτη, οι υπόλοιποι, που απ αυτούς εξαρτηθήκατε και πλουτίσατε, σαν κι εσένα ας πούμε, δεν αντιλαμβάνεστε το αυτονόητο;

΄Ότι δηλαδή, τη ζωή δεν αξίζει να την διεξάγεις μέσα σε γυάλινους πύργους, απουσία συνανθρώπων, κι ότι αυτό το ψυχοπαθητικό σέχταρ της παντοδύναμης απομόνωσης δεν προσφέρει τελικώς τίποτε το ξεχωριστό σ έναν άνθρωπο που έχει κι αυτός νεφρά...

παχύ έντερο, πάγκρεας και τα υπόλοιπα συμπαρομαρτούντα μιας ανθρώπινης παρουσίας πάνω στη γη;

Το να ζεις βέβαια μέσα σε πολυτελείς πισίνες, να τρέχεις με πανάκριβα αυτοκίνητα, να τρως τα πιο πικάντικα φαγητά και να απολαμβάνεις τον ήλιο στα ομορφότερα νησιά του κόσμου, δε λέω, είναι πολύ ενδιαφέρον, υπό μία μονάχα προϋπόθεση όμως : Ότι δεν θα βιώνεις από παντού, σε εικοσιτετράωρη βάση, το άσβεστο μίσος.

Το μίσος των αμέτρητων δυστυχισμένων που εσύ μαζί με τους όμοιους σου, τους αλλάζεις τη ζωή, τους διαλύεις τις οικογένειες, τους βουλιάζεις στη μιζέρια, κι αναγκάζεις τους ιερούς γέρους απόμαχους της πατρίδας μου, να ζήσουνε μ' ένα βρεγμένο παξιμάδι, την ώρα που εσύ πετάς τα ρέστα απ το μαυροχάβιαρο και τις αηδονόγλωσσες, στα σκυλιά σου..

Μα καλά, χαμπάρι δεν πήρες, μέσα στη μέθη του πλούτου σου, ότι πίσω από κάθε «αγορασμένο» χαμόγελο που εισπράττεις, ακόμα κι απ τον σεφ που σου μαγειρεύει, το μεγαλογιατρό που σε κουράρει, το διάσημο ράφτη που σου φτιάχνει τα πανάκριβα κουστούμια, καραδοκεί μια υπόγεια αηδία προς το πρόσωπό σου;

Ξεχνάς ότι για να πλασαριστείς ως γλείφτης- θυρωρός, στον προθάλαμο του κλαμπ των Μεγάλων Αφεντικών, σ' όλη τη ζωή σου δίνεις «κώλο», τα Αφεντικά σε ελέγχουν και σε «κρατάνε» και δεν δικαιούσαι, ούτε μια μαγκιά να κάνεις, για μια φορά στη ζωή σου, πάντοτε ήσουν, είσαι και θα είσαι, υποτελής τους;

Υπηρετώντας τους ως «ποδηλάτης», δηλαδή προς τα πάνω «σκύβεις» το κεφάλι σου σ' Αυτούς, και προς τα κάτω «πατάς» με τα πόδια σου τους υφισταμένους σου.

Και τι διαφορετικό κάνεις εσύ τώρα απ ότι έκανες πέρσι και πρόπερσι, μου λες; Μήπως πήρες καλύτερο αυτοκίνητο ; Όχι! Πήγες σε ακόμα ομορφότερα νησιά; Όχι! Χωράει το στομάχι σου και δεύτερη μπριζόλα δίχως την άδεια των γιατρών σου; ΄Όχι! Άλλαξες ποιότητα ζωής; Όχι!