Και εκεί που καθόμουνα πέρασαν ιδέες. Και να σκεφθεί κανείς ότι κάθισα για να ξεδώσω. Το μυαλό όμως έχει την δική του λογική. Κινείται ανεξέλεγκτα.

Την περασμένη εβδομάδα είδε το φώς της δημοσιότητας κάποια οικονομική είδηση. Η τράπεζα Πειραιώς ενσωματώνει ή δεν ξέρω πως διαφορετικά λέγεται, ένα μεγάλο τμήμα της Αγροτικής τράπεζας και του ταχυδρομικού ταμιευτηρίου. Εκ πρώτης όψεως δεν μου έκανε ούτε κρύο ούτε ζέστη.

Μετά όμως με ζώσανε τα φίδια. Τι σκέφθηκα. Αν μεν είναι μια απλή συνένωση, γίνεται η Πειραιώς κάποιος μικροκολοσσός εδώ στον τόπο μας. Απλά τα πράγματα.΄Ελα όμως που τίποτα δεν είναι σίγουρο ή συμπτωματικό σε αυτό τον κόσμο.

Σκέπτομαι λοιπόν αν κάπου στραβώσει κάτι ή είναι τόσο στραβό που φαίνεται γα ίσιο, και την Πειραιώς την βάλλει στο χέρι κάποια πολύ «φιλικά προς την πατρίδα μας προσκείμενη τράπεζα». Φυσικά όχι τυχαία αλλά βάσει σχεδίου και απαιτήσει ξαφνικά εξόφληση οφειλών από τους οφειλέτες, μπορείτε να φαντασθείτε τι θα γίνει. Πόσα χωράφια είναι υποθηκευμένα λόγω αγροτικών δανείων. Πόσα ακίνητα είναι υποθηκευμένα λόγω αγοράς τους με δάνεια. Πόσος κόσμος μπορεί να χάσει περιουσίες ολόκληρες και να μείνει στον δρόμο, προκαλώντας τεράστια κοινωνική αναταραχή.